52 χρόνια σήμερα από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο. Στη μαύρη αυτή επέτειο, τιμούμε τη μνήμη των θυμάτων, των αγνοουμένων και όλων όσοι υπερασπίστηκαν την ελευθερία και την ανεξαρτησία της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Στεκόμαστε αλληλέγγυοι στον κυπριακό λαό και στον αγώνα του για μια δίκαιη και βιώσιμη λύση που θα τερματίσει την κατοχή και θα επιτρέψει στην Κύπρο να ζήσει ενωμένη, ελεύθερη και κυρίαρχη.
Η τραγωδία του ‘74 είναι το εγκληματικό αποτέλεσμα του χουντικού πραξικοπήματος ενάντια στον νόμιμο πρόεδρο Μακάριο που άνοιξε το δρόμο στην τουρκική εισβολή. Η μαύρη επέτειος της εισβολής υπογραμμίζει τις τραγικές συνέπειες που είχε πάντα σε αυτόν τον τόπο η πατριδοκαπηλία, ο κούφιος εθνικισμός και η υποταγή στον αμερικανονατοϊκό ιμπεριαλισμό και στους σχεδιασμούς του.
Την ίδια στιγμή, πενήντα δύο χρόνια μετά, παραμένει ανοιχτή η πληγή της κατοχής σημαντικού μέρους της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η διεθνής κοινότητα, παρά τα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών και τις σαφείς επιταγές του διεθνούς δικαίου, έχει επιδείξει διαχρονική αδυναμία να επιβάλει την εφαρμογή των αποφάσεών της και να τερματίσει μια κατάφωρη παραβίαση της διεθνούς νομιμότητας.
Η ανοχή απέναντι στα τετελεσμένα της εισβολής και της κατοχής υπονομεύει τις ίδιες τις αρχές πάνω στις οποίες οικοδομήθηκε το μεταπολεμικό διεθνές σύστημα.
Η Λευκωσία εξακολουθεί να παραμένει η τελευταία διχοτομημένη πρωτεύουσα της Ευρώπης, ένα διαρκές σύμβολο μιας εκκρεμότητας που δεν μπορεί να θεωρείται φυσιολογική ούτε αποδεκτή.
Η μνήμη της εισβολής δεν αποτελεί μόνο χρέος απέναντι στο παρελθόν, αλλά και διαρκή υπενθύμιση της ανάγκης για δικαιοσύνη, ειρήνη και επανένωση της Κύπρου, στη βάση των αποφάσεων του ΟΗΕ, του διεθνούς δικαίου και του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όλων των Κυπρίων.
Δεν ξεχνώ!
Σημ.: Η φωτογραφία είναι στιγμιότυπο από την επιμνημόσυνη δέηση που τελέστηκε στο στρατιωτικό κοιμητήριο στον Τύμβο Μακεδονίτισσας, στη Λευκωσία, Δευτέρα 20 Ιουλίου 2026. Φωτογράφος: Κάτια Χριστοδούλου
